Amabi millen kontra bi milla ta erdi

Anonimoa, 1836

Karlisten leenengo gerrateko bertsoak.

Antonio Zavala. Auspoa, 1992

Milla ta zortzireun ta

oi ta amaseyian,

maiatzeko illaren

bostgarren goizian,

batalla bat genduan

Donosti aldian,

kristinuak gugana

etorri nayian;

goizian ainbat gizon

etzan arratsian.

Orduko egiña gendun

makiñat trintxera,

goizian juanak giñan

gerenak artzera;

onera datorrenak

kontuak atera,

pentsa dezake datorrela

apropos iltzera;

asko etorri zan baño

gutxi juan atzera.

Pezetero ta urbano,

arjelino ta ingles,

gu arrapatutzera

irten ziran ustez;

aurrena zetorrena

jo ta bota auspez,

bigarrengoa berriz

ikaratu ta iges;

gerrako legia dek

gogorrena Juez.

Amabi millen kontra

bi milla ta erdi,

geren parapetuan

firme giñan jarri;

an gelditu ziraden

zenbait kasaka gorri,

ankak oztu zitzaizkan

iru-lau inglesi;

aiek il ziran bañan

gu oraindik bizi.

Kasaka gorrietatik

gutxienaz milla

goizeko seietako

izango zan illa;

trintxeraren aurrera

etortzen zan pilla,

lotan zegolakuan

gure kuadrilla;

nekez arrapatzen dik

tontuak abilla.

Artilleria ere

ezkendun makala,

trabajatzen ziguten

gizonak bezela;

erruz botatzen zuten

granada ta bala,

batzuek anka falta,

bestiak masalla;

kristinuentzat txarra

orduko batalla.

Neronek ere badet

orduko erida,

apuntatu ziraten

oñaren erdira;

nik neria artu ta

bela erretira,

gelditu gabetanik

atzera begira;

ondo kuratzen naute,

sendatzen ari da.